آنقدر با آتش دل ساختم تا سوختم
بی تو ای آرام جان، یا ساختم یا سوختم

چشم تو چون مشعلی، آتش به جانم می‌کشید
من چه کردم، بی‌وفا! من نزد دریا سوختم

آنقدر با آتش دل ساختم تا سوختم
بی تو ای آرام جان، یا ساختم یا سوختم
تنهای تنها سوختم، با آتش دل سوختم

من که در سردی، به عالم شهره بودم یک زمان
در میان شعله مژگان، که تنها سوختم

آن نگاه که آتشش بر جان من افروختی
از برای چیست؟ یا رب! من به یکجا سوختم

آنقدر با آتش دل ساختم تا سوختم
بی تو ای آرام جان، یا ساختم یا سوختم

آنقدر با آتش دل ساختم تا سوختم
بی تو ای آرام جان، یا ساختم یا سوختم

سوختم، اما نه چون فرهاد و مجنون، در ملا
من همان بیدم که از دوری، به صحرا سوختم

ای جوان درد تُهی، عالم بدانند آتش است
پس بنال ای دل، که من، تنهای تنها سوختم

آنقدر با آتش دل ساختم تا سوختم
بی تو ای آرام جان، یا ساختم یا سوختم

شاعر و تنظیم کننده: توحید پیری قراقیه


نشانی اینستاگرام
Dr._tohidpiri.71