بیمارم و درمان به کف خویش ندارم
دردم شده کاری و کم‌وبیش ندارم

معشوقه ز آن ور شده در تاب و هیاهو
زخمی شدم از تاب و تبش، نیش ندارم

این غمکدهٔ هجر، بود درد هلاهل
دردا که به جز یک دل درویش، ندارم

آشفته شدم از غم او، طاقت من رفت
دارم دل درویش، ولی ریش ندارم

هر آه تو عمر نگران را به سر آرد
من پیر شدم از غم تو، توش ندارم

شب تا به سحر نام تو آید به زبانم
جز آه جگرسوز، دگرپیش ندارم

گفتند فراموش کنم عشق تو، هیهات
بی‌مهر رخت حاصلی از خویش، ندارم

تو نازی و درمان تهی را تو بدانی
تنها شده‌ام، خاصیت پیش ندارم


شاعر و تنظیم کننده: توحید پیری قراقیه