زُل می‌زنم توی نگات
نگام نگات‌ و دوس داره
نفس‌ نفس فدات می‌شم
دلم هوات‌ و دوس داره

مسیر و مقصدم تویی
ذکرِ همیشه‌م اسمته
تو رازِ سبزِ بودنی
ساقه و ریشه‌م اسمته

بی‌ریا خواستی من‌و
واسه دلدادگیام
می‌دونم دوسم داری
محضِ این سادگیام

بی‌نظیری مث لحظه‌های دلخواه بهار
با تو‌ هرگز نمی‌تونه خوب نباشه روزگار
شاهِ قلبم شُدی و خوشم که سلطان منی
دوس دارم بودنم‌ و چون که تو جانان منی

من شدم تو ؛ تو ، منِ من
عشق محضه ، تو رو خواستن
تا ابد جار می‌زنم تو
نفسم تو ، سخنم تو