هر دفِ که میبینومت نِمِدِنوم چِکارِ که
از او دِفِ قِشنگ تری
بِچِه های محل مِگن نِمِدِنی عاشقتُم
ولی خب تو زرنگ تری
به مو مِگَن برو بوگو هر دِفِ که نری بیگی
از دفِ قبل مِشنگ تری

امروز و فردا موکونوم
ای پا و او‌پا موکونوم
آخر یَگ جوری خودومه
تو دل تو جا موکونوم

دوست دِروم ، دوست دِروم
راحت ولی نِمِتِنوم بُگُم

یار بیا حالِ دلُم ساز نیست
هیچ کس هم دم و هم ساز نیست
بر تن رنجیده و بیمار مو
جز تو و آغوش تو اعجاز نیست

مشدیه دلبر مو
قلبوم شده پر پر تو
عشقوم خیلی راستکیه
کاشکی بشه باور تو

دوست دِروم ، دوست دِروم
راحت ولی نِمِتِنوم بُگُم