نسبت به قبل عاقل تر
دل رحمیامم کم کم پر
توجه کردی کم کردم
تند روی رو توی هر لحظم
گذشتم دیگه از توهمم
فکرای منفیمو دور ریختم
جو نمیگیرتم ، اصلا نه
ذوق نمیکنم دیگه اصلا من
واسه بردای کوچیک و من
حال نمیده بهم بردای کم
در میکنم باز خستگیمم
دور میشه از من فکرای غم
آدمای منفی رو دور ریختم
منفور میشم من واسه ی جمع
محبوب میشم من واسه خودم
کاری ندارم با مردم شهر

تنهایی قشنگتره خب قصم
کاملتره باز این حسم
به خودم که دیگه کم نیستم
بازنده نیستم من اصلا
هدفامو میخوام، من برسم
تنهایی ساختم راهمو من
پر نمیکنم دیگه دورمو من
بهتر میشه هررو، داستان من

خوبه زندگی باااا تجربه ام
سیر میشه از من غصه و غم
سیر نمیشم از بردا منم
قوی تر از دیروز آره من میزنم
هر ضربه ای که زدن به من
قرصه دلم من ترس ندارم
لب میزنن با تکسای من
همه جوره پشتمن فنای من

خدا رو دارم چپ‌نمیشم
قدرتو دارم کم نمیشن

حسرتا واسم خاطره ان
زخمه ورق از تکسای من

زخمه تنت از ضربه ی من
هر جوری باشی من میبرم
دنیای تندرو و کم نی جنم
برنده بازی ، قطعا منم

ورس۲:
یه سری ادما قاضی منن
ولی یه سریشونم حامی منن
پشتم بودن چون مثل خودمن
زخمارو خوردن حرف نزدن
عوضش جنگیدن سخته باخت بدن
قدرت و جنم و تلاشو داشتم
فکر پر کردن جیبمم بودم
قد علم کردم راهمو برم

قد علم کردم راهمو برم
خوردن به مشکل خانوادم
بودم پشتشون از دلو جونم
جون‌ میکندم که سختی نبین
به هر زحمتی من جلو میرفتم
پی هدف من راهمو رفتم
فاکتورا واسم سنگینه گاهاً
ولی عقده ها خاطرس واسم
عشق بازی کردم با مشکلاتم
کی گفته من حتما میبازم؟
راهمو ساختم تا تهش میرم
می رسم به آسونی قطعا منم
ورق میچرخه و بردا با منن
آس رو میکنم هر چی بد بشن
داستان زندگی و جنگو میبرم
اینجا وایسادم، خاک میهنم