هر بار می‌رفتی و من به تو نمی گفتم نرو
من که غرورم را دگر هرگز نمی دادم به تو
از ترس تنهایی ببین
هر بار تنها تر شدم
دیدی نباختم بعد تو دیدی که من بهتر شدم
دیوانگی های مرا تنها خدایم شاهد است
هرگز به روی من دری
از سر تنهایی نبست
روزی که من باران شدم
هربار نهالی سبز شد
صدبار مردم در خودم اما تمامم قط شد
...