تو آتیش جدایی بی صدا یه گوشه سوختم
کاش میشد برگردی خنده بشینه رو لبم
تا کی بگم از دوری از این درد بی پایانم
میخوام که دوباره باز به روزای خوش برگردم
هر شب خیسه چشمم کاش بشه نیای تو ذهنم
این روزا درگیرم کی میشه برگردی پیشم
کارم شده هر شب به صفحه گوشی خیره شم
هرشب خیسه چشمم کاش بزنی تو یه زنگم
از قرص های اعصابو و حل بدیامم من رد شم
هرکی ازم می پرسه حال و روزت چطوره
نمیدونم چی بگم این خودش یه سانسوره
آخه از چی بگم من این درد مثل جنونه
قصه تلخ ما هم عین لیلی مجنونه