ما که هرچی خوبی کردیم پشت هم بد دیدیم هر بار
غصه ی هرکیو خوردیم شد یه قاب عکس رو دیوار
اون که تو روزای سختی پا به پاش اومده بودم
حتی یه لحظه نیومد وقتی کم آورده بودم

یکی یکی باورامو دفن کردم توی سینم
اما دیدم کار من نیست من یه عمری همینم
کوه باروتم ولی باز اشک چشمام نمی‌ذاره
ترکش های قلب زخمیم رو سر کسی بباره

توی آینه دیدم آخر اون که میشه روش حساب کرد
اون که باهاش میشه رسم تلخ دنیا رو خراب کرد
رو خودم حساب کردم هر جا به تنهایی خوردم
لااقل تخت خیالم که من این بازیو بردم

یکی یکی باورامو دفن کردم توی سینم
اما دیدم کار من نیست من یه عمری همینم
کوه باروتم ولی باز اشک چشمام نمی‌ذاره
ترکش های قلب زخمیم رو سر کسی بباره