عزیزِ دل ای نازنین
با من یه کمی راه بیا
اگه نمیایی پیشم
باشه ، تُوی خوابم بیا
هر شب با عشقت می خوابم
شاید ببینم باز ترو
دستاتو محکم بگیرم
بگم که از پیشم نرو
سپیده وقتی میزنه
غصه هاهم باهاش میآد
عادتِ هر روزم شده
میگم شاید امشب بیاد
روزامو هی سر میکنم
دیگه نمونده حس و حال
هی بخودم میگم بسه
اینقدر نکن فکر و خیال
اگه دلت نمیخوادم
فقط یه چند لحظه بیا
نذار پیشِ دلم بشم
شرمنده و یه رو سیاه
نگاه به عکست میکنم
همش میگم بیا بیا
نیومدی اما بجاش
قرصامو بیشتر کردی یا
از وقتی رفتی از پیشم
بازنده و مات و کیشم
رفتی و کاشکی بدونی
من مثلِ سابق نمیشم .