تو که میدونستی که مظلوم قلبم
همه کارام از کمبوده اصلا
شاید اصلا  بد بودم حتما
ولی نبوده اصلا این عمدا

ورس ۱:
با اینکه رو مخمه خیلی از کارات
با اینکه رو مخته هنوزم خیلی از کارام
ولی میدونم اراده بکنم میمیری برام
میدونی کافیه اراده کنی بمیرم برات
با تو زمستون قشنگه با تو چهار تا فصل خوبه
با تو سختیا راحته لای برف و باد و مه
با تو دور زدن تو جاده های سیسنگان خوبه
یه لحظه نباشی این پسر ریه اش داغونه
شدی قلب و تن و رو‌ح و شدی خون تو رگم
پُره از صدای پاهات تو هر کوچه تو سرم
شدم رام عطر تنت و رام بغل تو
کل دنیا رو نمیکنم با موی تو عوض


تا همینجاش که موندی مرسی
ندارم غیر تو به هیچکسی حسی
نگو مثل قبل دوست ندارم
تویی تنها دلیلم تو که میدونستی
تو که میدونستی که مظلوم قلبم
همه کارام از کمبوده اصلا
شاید اصلا بد بودم حتما
ولی نبوده اصلا این عمدا
.
(ورس۲):
میدیدم شعرامو حفظی بدون اشکال و عیبی
نبودنت واسه زندگیمه اخطار جدی
تو با رقص پا رو زندگیم با امضا نوشتی
به هم معتادیم میدونیم گیر زندان جسمیم
میدونی وایب خوب داری بیشتر از صدتا کام گل
بوی گردنت بهتره از بو صد تا باغ رز
تنم هودی طوسیه هس پُره رو یقه اش جای رژ
توی جنگل لب آتیش صدا پیک آب جو
مگه میشه بی تو موند تو این کره
با فکر نبودنت هم این پسر سکته میکنه
میدونی چیه لممو همیشه چمه چی شده
افسانه تویی بقیه همشون زر بیخوده

تو که میدونستی که مظلوم قلبم
همه کارام از کمبوده اصلا
شاید اصلا بد بودم حتما
ولی نبوده اصلا این عمدا