تن و جان من از تو روشن شده
که فانوس عمرم دو چشمان توست
عجب آتشی می‌زنی بر دلم
که این آتش از تاب مژگان توست

مرا عطر تو تا کجا می‌برد
که روح از تنم بی صدا می‌برد
تمام حواسم به تو پرت شد
هوایت مرا بی‌هوا می‌برد

تو آینه بی‌گناه منی
در این بی پناهی پناه منی
جهانم به شوق تو معنا شده
چنان قطره‌ای رو به دریا شده

کنار منی این خزان سرد نیست
بدون تو دل جز غم و درد نیست
بمان تا که دنیا به کامم شود
به لبخند تو عشق تمامم شود

مرا عطر تو تا کجا می‌برد
که روح از تنم بی صدا می‌برد
تمام حواسم به تو پرت شد
هوایت مرا بی‌هوا می‌برد