نفس می کشم عطرتُ توو هوا
با کی توو خیابون قدم می زنی؟
خودت مرد و مردونه قول دادی که
بمونی و داری به هم می زنی

می لزره دلم وقتی می بینم اون
کنارت قدم می زنه، دلخوشه
منو، یاد حرفایی که می زدی
روزی صد دفعه دق می ده، می کشه

یه جوری بهم گفتی دوسِت دارم
خدا باورش شد بهم گفت بمون
تو رفتی و تنها شدم با دلم
نگام کن غمو از توو چشمام بخون

نگام کن ببین حالمو بعد تو
فراری شدم از همه، از خودم
تو دستامو ول کردی توو اوج درد
منم از نبود تو داغون شدم

توو قلبم واسه ت خونه ساختم، ولی
نموندی و این خونه ویرونه شد
اونی که یه روز عاقل شهر بود
ببین از نبود تو دیوونه شد

چقد من نباشم واست راحته
چقد سخته واسم غم رفتنت
توو آغوش تو زندگی می کنه
می میرم واسه عطر پیراهنت

خداحافظی کن برو لااقل
بذار باورم شه ندارم تورو
منی که جهانم جهنم شده
به دست خدا می سپارم تورو